Obsesi Jawatan PM Boleh Gagalkan Perpaduan Melayu-Islam, Tegas Saifuddin Abdullah
Ahli Parlimen Indera Mahkota Saifuddin Abdullah telah mengeluarkan amaran tegas bahawa obsesi individu untuk menjadi perdana menteri berpotensi menggagalkan usaha membina perpaduan Melayu-Islam yang kukuh di negara ini. Beliau menegaskan bahawa kepentingan negara perlu sentiasa mengatasi kepentingan parti dan peribadi dalam membentuk landasan politik yang sihat.
Kepentingan Negara Perlu Diutamakan
Dalam tulisan terkini beliau di ruangan 'Merentas Ruang' yang diterbitkan oleh Sinar Harian, Saifuddin Abdullah dengan jelas menyatakan bahawa sikap terlalu ghairah mengejar jawatan tertinggi dalam kerajaan hanya akan merosakkan asas kesatuan yang sedang dibina. "Peribadi tidak boleh obses hendak menjadi perdana menteri atau ketua," tegas bekas menteri luar negeri itu sambil menekankan pentingnya perjuangan menegakkan makruf dan mencegah mungkar dalam menyatupadukan masyarakat Melayu-Islam.
Menurut Saifuddin, usaha membina perpaduan Melayu-Islam harus bersandarkan kepada budaya politik baharu yang lebih matang dan inklusif. "Ia perlu berasaskan politik ilmu, hikmah, bakti, pelbagai kaum, moderat, sederhana dan progresif," jelas beliau mengenai pendekatan yang diperlukan untuk mencapai kesatuan yang bermakna.
Kepimpinan Berwibawa Diperlukan
Saifuddin turut menekankan bahawa perpaduan Melayu-Islam memerlukan kepimpinan baharu yang berwibawa dan dihormati oleh majoriti pemimpin Melayu merentasi pelbagai sektor penting negara. "Perpaduan itu perlu dipimpin barisan kepimpinan baharu yang berwibawa dan dihormati majoriti pemimpin Melayu merentasi pelbagai sektor, termasuk politik, perniagaan, akademia dan perkhidmatan awam," ujarnya dengan penuh keyakinan.
Beliau dengan tegas menolak kemungkinan perpaduan ini diketuai oleh individu yang tidak dihormati oleh majoriti pimpinan Melayu, menegaskan bahawa kredibiliti dan penerimaan luas merupakan elemen penting dalam memimpin usaha penyatuan ini.
Penyatuan Melayu Sebagai Teras Kestabilan Nasional
Saifuddin turut mengulas mengenai pidato perdana Ketua Pembangkang Hamzah Zainudin dalam Ijtimak Antarabangsa Perpaduan Ummah dan Himpunan Alam Melayu 2026 yang dianjurkan oleh kerajaan Terengganu minggu lalu. Menurutnya, Hamzah telah menyampaikan mesej yang jelas dan praktikal mengenai kepentingan penyatuan Melayu sebagai teras kestabilan nasional.
"Hamzah menggunakan analogi penyatuan Melayu sebagai pohon besar berakar pada sejarah, berbatang pada kekuatan politik dan berdaun pada perpaduan sosial; manakala buahnya adalah kemakmuran, kestabilan dan keadilan dinikmati bersama," terang Saifuddin mengenai pandangan yang dikemukakan oleh ketua pembangkang tersebut.
Beliau menambah bahawa Hamzah turut menekankan bahawa apabila pohon perpaduan Melayu itu rendang, ia bukan sahaja melindungi masyarakat Melayu, tetapi memberi teduhan kepada seluruh rakyat Malaysia tanpa mengira kaum. "Sebab itu Hamzah mengatakan orang bukan-Melayu jangan khuatir dengan penyatuan Melayu kerana sejarah telah membuktikan kemurnian hati orang Melayu," jelas Saifuddin.
Pandangan Geopolitik yang Lebih Luas
Saifuddin turut menyentuh mengenai perspektif geopolitik yang dibawa oleh Hamzah Zainudin dalam pidatonya. "Lebih jauh dari itu, Hamzah melihat penyatuan ini dari sudut geopolitik Nusantara, iaitu kekuatan Melayu di Malaysia mampu menjadi inspirasi dan dokongan kepada umat Melayu serantau," ujar beliau mengenai dimensi serantau yang dikaitkan dengan perpaduan Melayu.
Beliau menegaskan bahawa perpaduan Melayu-Islam ini bukan sekadar berkaitan dengan kelangsungan politik atau soal kaum majoriti yang terperangkap dalam aksi ketuanan atau reaksi minda terkepung semata-mata. Sebaliknya, menurut Saifuddin, ini adalah soal kaum majoriti yang dengan bijaksana dan inklusif ingin membangun konfigurasi politik dan seluruh spektrum kehidupan ke arah Malaysia yang lebih baik untuk semua warganegara.
Pandangan Saifuddin Abdullah ini muncul dalam konteks perbincangan yang semakin meluas mengenai masa depan politik Melayu-Islam di Malaysia, terutamanya dalam menghadapi cabaran dan peluang pada era politik kontemporari yang semakin kompleks dan dinamik.
