Kes Batu Caves Dedah Jurang Perlindungan Kanak-Kanak, Kata Aktivis
Tiga kes terkini jenayah seksual terhadap kanak-kanak di sebuah rumah kanak-kanak di Batu Caves membuktikan terdapat jurang serius dalam mekanisme perlindungan dan pemantauan kanak-kanak, menurut seorang aktivis hak kanak-kanak. Pengarah Eksekutif Protect and Save the Children, Amnani A Kadir, berkata kes-kes yang membawa kepada pertuduhan mahkamah terhadap dua lelaki dan seorang remaja itu tidak boleh dilihat sebagai peristiwa terpencil.
Kelemahan Pemantauan dan Penguatkuasaan
Amnani menegaskan bahawa insiden ini menunjukkan kekurangan besar dalam aspek pemantauan, penguatkuasaan dan akauntabiliti daripada mereka yang diamanahkan menjaga kanak-kanak. Beliau memberitahu media bahawa kes-kes lampau menunjukkan ciri serupa tanpa langkah pencegahan atau intervensi yang dilaksanakan untuk menjamin keselamatan kanak-kanak.
"Perlindungan kanak-kanak tidak boleh bersifat reaktif," tegasnya, sambil menyeru pendaftaran wajib dengan pihak berkuasa untuk rumah kebajikan, audit berkala, dan pemeriksaan mengejut sebagai sebahagian daripada langkah pemantauan.
Butiran Kes Jenayah Seksual
Pada Khamis lalu, V Retna, penjaga rumah kanak-kanak Batu Caves, mengaku bersalah terhadap 15 pertuduhan jenayah seksual terhadap kanak-kanak berusia lapan hingga 13 tahun. Pertuduhan tersebut termasuk persetubuhan melawan tabii semula jadi, menyentuh bahagian badan kanak-kanak, dan membuat kanak-kanak menyentuh bahagian badan diri sendiri atau orang lain.
Pemilik pusat tersebut, S Valan, pula mengaku tidak bersalah terhadap empat pertuduhan serangan seksual terhadap kanak-kanak berusia 13 hingga 16 tahun dan persetubuhan melawan tabii semula jadi. Seorang penghuni rumah berusia 17 tahun turut mengaku tidak bersalah terhadap empat pertuduhan serangan seksual dan persetubuhan tidak wajar terhadap seorang budak lelaki berusia 10 tahun.
Kesan Psikologi yang Berpanjangan
Amnani menjelaskan bahawa jenayah seksual bukan sahaja menjejaskan kanak-kanak secara fizikal tetapi turut memusnahkan kepercayaan mereka terhadap orang dewasa dan persekitaran yang sepatutnya melindungi mereka. Beliau menekankan bahawa kesan psikologi boleh berlanjutan sehingga dewasa, dengan mangsa mengalami rasa malu, keresahan, dan kemurungan sambil bergelut untuk membina hubungan yang sihat.
"Mangsa lelaki sering menghadapi beban stigma sosial, dengan norma kejantanan yang ketat dan ketakutan untuk mempercayai orang lain menyebabkan ramai yang berdiam diri," tambahnya.
Kelemahan Pelaksanaan Undang-Undang
Ahli psikologi Nurul Izzati Asyikin Zulkifly dari Universiti Islam Antarabangsa Malaysia berkata pelaksanaan undang-undang yang lemah sering membuatkan pengendali kurang prihatin terhadap pematuhan. Beliau menyatakan ini sering membawa kepada data yang tidak tepat, menyukarkan pemantauan premis sedemikian.
"Pusat yang mengambil jalan pintas dengan mengupah kakitangan yang tidak kompeten membawa kepada persekitaran tidak selamat yang mendedahkan kanak-kanak kepada risiko trauma, termasuk jenayah seksual," jelas Nurul Izzati.
Peranan Komuniti Tempatan
Nurul Izzati turut menyeru komuniti tempatan supaya memberi perhatian kepada rumah kanak-kanak di kawasan mereka dan berwaspada terhadap aktiviti mencurigakan. Beliau menekankan bahawa penglibatan masyarakat setempat boleh menjadi benteng tambahan dalam melindungi kanak-kanak yang terdedah.
Keseluruhan insiden ini menyerlahkan keperluan mendesak untuk reformasi menyeluruh dalam sistem perlindungan kanak-kanak negara, dengan penekanan khusus terhadap pemantauan proaktif dan mekanisme pencegahan yang lebih kukuh untuk memastikan keselamatan setiap kanak-kanak di bawah jagaan institusi.
