Selasa menandakan hari terakhir untuk tawaran pengambilalihan bermusuhan dan sangat politik UniCredit untuk Commerzbank, ketika bank kedua terbesar Itali itu menyasarkan penggabungan perbankan pan-Eropah yang bercita-cita tinggi.
Tawaran UniCredit untuk Commerzbank
Bank yang berpangkalan di Milan itu melancarkan tawarannya bernilai €35 bilion pada awal Mei untuk mengawal saingan Jerman dan mengukuhkan statusnya sebagai gergasi Eropah. Tawaran UniCredit secara rasmi berakhir pada Selasa jam 11:59 malam, kecuali jika dilanjutkan. Pada hari Isnin, bank Itali itu memuji fakta bahawa ia telah melebihi ambang 30% yang ditetapkan untuk tawaran pengambilalihan ini.
Harga tawaran secara meluas dilihat terlalu rendah, tetapi ia menandakan langkah terbaru dalam usaha tanpa henti UniCredit terhadap Commerzbank yang telah mencetuskan kemarahan daripada pemberi pinjaman dan ahli politik terkemuka Jerman. Jika tawaran itu berjaya dan diluluskan oleh Bank Pusat Eropah, ia sepatutnya membolehkan UniCredit secara beransur-ansur meningkatkan pegangan sahamnya di Commerzbank dan menggabungkannya dengan anak syarikat Jermannya, HypoVereinsbank.
UniCredit mencadangkan khususnya untuk mengurangkan rangkaian antarabangsa Commerzbank, yang dianggap terlalu kompleks dan tidak cekap, dan memberi tumpuan semula bank itu kepada aktivitinya di Jerman.
Penolakan Jerman
Tawaran itu telah ditolak sepenuhnya di pihak Jerman. Canselor Friedrich Merz berkata pada bulan Mei bahawa tawaran itu memusnahkan “kepercayaan” di bank swasta kedua terbesar Jerman, yang terkenal dengan pembiayaan rangkaian syarikat perindustrian kecil dan sederhana yang dihargai negara itu. Dalam usaha untuk menangkis kemajuan itu, Ketua Pegawai Eksekutif Commerzbank Bettina Orlopp melancarkan pelan strategik untuk mengukuhkan keuntungan menjelang 2030, termasuk pemotongan pekerjaan untuk menjadi lebih ramping dan lebih menarik kepada pemegang saham.
Di luar perselisihan mengenai strategi dan harga, kedua-dua bank juga bertelagah mengenai bagaimana UniCredit berjaya mengumpulkan sebahagian daripada pangkalan pemegang saham semasa tempoh tawaran. Awal bulan ini, Commerzbank meminta pengawal selia pasaran kewangan Jerman, BaFin, untuk memeriksa “maklumat yang berpotensi mengelirukan yang disediakan oleh UniCredit” mengenai pegangan sahamnya di bank Jerman itu.
Laporan UniCredit tentang pengambilan tawaran yang semakin meningkat mendorong tuduhan daripada Commerzbank bahawa ia mengembang angka secara buatan. UniCredit secara berkala melaporkan kadar penerimaan tawarannya untuk Commerzbank: setakat Isnin ia berada pada 11.91%, di samping pegangan 26.7% yang telah diperolehnya ketika mengumumkan tawaran pengambilalihannya. Bank Itali itu menambah jumlah itu lagi 13.19% modal yang dipegang melalui derivatif yang diselesaikan tunai, dan 3.22% melalui derivatif yang diselesaikan ekuiti.
Commerzbank berkata ia tidak mempunyai bukti pelabur institusinya sendiri menerima tawaran itu, bermakna ia kelihatan datang hampir secara eksklusif daripada bank dan institusi kewangan yang berkaitan dengan UniCredit. Pada hari Jumaat, majlis pekerja pusat Commerzbank memberi mandat kepada ketuanya untuk memfailkan aduan undang-undang yang mendakwa manipulasi pasaran oleh pihak yang tidak diketahui. Pejabat pendakwa raya Frankfurt berkata pada hari Isnin bahawa ia telah membuka siasatan awal ke atas “kemungkinan manipulasi pasaran”.
UniCredit, yang berkata ia juga telah merayu kepada BaFin, berkata pada hari Isnin bahawa ia “terus menolak sekeras-kerasnya dakwaan dan insinuasi berkenaan pendedahan dan proses tawarannya”. “Pada tiada masa UniCredit menggabungkan atau mencampurkan kategori berbeza yang mesti didedahkan di bawah peraturan yang berkenaan,” katanya, menuduh pengurusan Commerzbank berbuat demikian “nampaknya dengan tujuan menjana naratif yang mengelirukan”.
UniCredit juga menegaskan bahawa dengan melepasi ambang 30% hak mengundi, ia sepatutnya dibenarkan melantik semua wakil pemegang saham ke lembaga penyeliaan, di mana dua wakil negara Jerman kini duduk. Orlopp telah mempertikaikan kedudukan itu, merujuk kepada perjanjian dengan Berlin yang menjamin Commerzbank kuasa untuk mencadangkan wakil negara ke lembaga.
